Cry-course

Wachten op de rest van de fietsers. Alweer ff wachten op de overige fietsers.

Na afloop van de Wildernessronde is het goed toeven in Cafe Francois.

Afgelopen week is heel droevig begonnen. Het leek of de lucht vol was van tranen en we om de beurt de sluizen open zetten om het water rijkelijk te laten vloeien. Deze droge streek kan heel wat water gebruiken ;) dus ik deed er niet onder voor andere studenten...
Gelukkig is maandag altijd een korte dag op school. Daarna hoorden we iemand vertellen over de vijf ritmes dans en dat we dat konden proberen in Knysna. Zo gezegd, zo gedaan.
Het was een super ervaring: we werden er allemaal heel licht en blij van. Ook flink moe (ik had echt spierpijn dinsdag want ik heb werkelijk alle spieren gebruikt die mijn lichaam rijk is).
Mocht je iets meer erover willen lezen, kijk op:
http://www.devijfritmes.nl/ Morgen gaan we er weer!
Ik heb al eerder opgemerkt dat onze huiseigenaren heel aardige mensen zijn. Woensdag hebben we heerlijk gegeten bij hen. Ebeth kan verrukkelijk koken. Ze heeft allerlei zuid-afrikaanse specialiteiten klaar gemaakt die we allemaal moesten proeven. Helaas, heb ik eerst 2x soep genomen met het gevolg dat ik na het toetje geen pap meer kon zeggen, laat staan bukken.
Al die mensen die we hier ontmoeten zijn zo aardig en behulpzaam, dat je soms een beetje verlegen van wordt. Vandaag hebben we een mooie fietstocht gedaan met de plaatselijke fiets club. Eugene, de eigenaar van de winkel waar we onze fietsen hebben gehuurd, organiseert zulke tochten om de week of zo. We hebben ca. 40 km door de bergen gefietst. Naar beneden gingen we als een raket, naar boven was het zo nu en dan flink doorbijten. Ik voelde dat mijn longen het een beetje moeilijk hadden, maar de uitzichten en de lol die we met elkaar deelden maakten alles weer goed. Na afloop lekker kopje koffie gedronken en geluncht met elkaar. Het is fijn dat je zo snel door de vaste leden wordt opgenomen. Ze vroegen gelijk of we de volgende week er weer mee wilden doen. Dat willen we graag, alleen die zondag hebben we ook de"artclass". Hopelijk kunnen we dit tekenen op een later tijdstip gaan doen. Een van de medestudenten organiseert deze bijeenkomsten. Het was haar beroep voordat ze met BSR studie begonnen is.
Ik was bijna vergeten te melden dat we vrijdagavond sushi's of pizza hebben gegeten bij ons thuis ivm de spelletjesavond door ons georganiseerd. Het was lachen, brullen, gieren. Mijn oren piepten zo nu en dan. Gelukkig waren de eigenaren vtv gewaarschuwd door ons. We hebben 30 sec gespeeld, pictionary en hints. Het was een zeer geslaagde avond.
Ze zijn hier dol op samen eten maar dan brengt iedereen zijn eigen eten en drinken mee en is het voor de gastvrouw/heer niet zo belastend. Hij of zij maakt dan alleen iets lekkers bij de koffie of een dessert en klaar is kees. Heel populair hier is het "bring en braai". Bbq met eigen vlees en drinken. Vuurtje maakt de gastheer/vrouw. Overal zie je speciale braai plekjes in de tuinen of op de campings. Hout wordt langs de snelweg verkocht.
Zoals je merkt, hebben we hier heel wat te doen naast het studeren. Het is voor ons heel belangrijk om de weekenden vol te maken. Anders is het gemis heel sterk.
Ik hoorde van Andy over de afsluiting van de tenniscompetitie gisteren. Ik heb aan Smitshoek gedacht. De grappige kaart staat op mijn bureau en ook de kussensloop is meegereisd (ik heb hem opgehangen en kijk ik iedere keer naar voordat ik ga slapen).
Binnenkort gaan we een klein tennistoernooitje organiseren. Voorlopig enkel ik met Laura 1x per week.
Het is een lang verhaal geworden deze keer. Ik zou het leuk vinden als de lezers een kleine reactie geven dan weet ik zeker dat er iemand is die het geschrijf van mij leest.

Veel liefs,

Agata

Weer een week voorbij...

Dit is het ijskoude beekje: Jubilee Creek. De stenen waren glad dus ik belandde toch sneller dan ik dacht in het schone water. Zolas je kan zien, waren er meer kijkers dan zwemmers...

Weer een week voorbij. Iedereen waarschuwt ons dat we echt van alles moeten gaan genieten want voordat je het weet, zijn die 5 maanden voorbij. Nog 1 week en de eerste maand zit erop. Doordeweeks zijn we druk bezig met studie en leren voor de toets op vrijdag (tot nu toe alles 100%) en tijdens de weekenden willen we zo veel mogelijk zien en ondernemen. Iedere vrijdagavond gaan we uit eten om het begin van het weekend te vieren. Vorige week zaterdag zijn we 's morgens naar de markt in Sedgefield geweest. 's Avonds was er een "braai" geweest bij de akademie. Er waren ontelbaar veel sterren te zien en onder dit sterrendak hebben we heerlijk gedanst om weer warm te worden, want het koelt snel af na zonsondergang rond 18.00 uur.

De sfeer onder de studiegenoten is heel warm en intens. We zitten allemaal met hetzelfde probleem: ver van de familie en vrienden dus we ondersteunen elkaar zo veel mogelijk om het gemis een beetje te verzachten. Heel populair is het "huggen" = elkaar omarmen. Volgens mij is het typisch iets zuid-afrikaans, maar bevalt goed dus misschien moeten we het ook in Nederland gaan invoeren ipv de 3 kussen op de wang?

Zondagmiddag hebben we een hike gedaan van ca. 9 km door een prachtig bos, heuvels, langs een beekje waar een paar van ons hebben gezwommen. Het water was zo koud, dat je adem eerst werd afgesneden als je erin kwam en als je eruit kwam, stond je huid in brand want de lucht voelde zo veel warmer dan het ijskoude water. Je kan het het beste met een sauna vergelijken.

Het weer is nog steeds prachtig. Veel zon, zodat het gauw te warm is in de zon, maar zodra de zon weg is, voelt het koud aan. Donderdag was een mooie, warme avond en omdat we ons hier al heel vrij voelen, zijn we met zijn 3-en naar het strand gegaan 's avonds. Het water voelde zo heerlijk aan, dat we hebben besloten om te gaan zwemmen in ons "nakkie''. Het was heel bijzonder om de kracht van de Indische Oceaan te voelen op je blote lijf.

Nou, voor deze keer vind ik, dat ik weer genoeg heb gedeeld. Er moet toch nog een stukje voor mijzelf overblijven ;)

Veel liefs,

Agata

Een paar foto's

Even een paar foto's:

-de zonsopgang vanuit het vliegtuig op de 29 april.

-mijn uitzicht vanuit de slaapkamer op de eerste ochtend na aankomst.

-uitstapje naar de Big Tree. Deze boom is circa 800 jaar oud. Ik heb alleen de bovenste deel vastgelegd met de telefoon, maar de stam beneden is ongelovelijk groot.

-een grappig bordje op de markt in Sedgefield.

Wat een mooie dag :)

Vandaag voor het eerst naar de akademie gefietst. Heerlijk! Alleen als je door een auto wordt gepasseerd op een gravelweg dan is het wel stof happen, maar dat kan de pret niet drukken. Daarna is je hoofd lekker leeg en klaar om nieuwe dingen te leren. En er is nog heel wat te leren en te ontdekken en te voelen. Nu al merk ik dat mijn handen een soort bijzondere gevoeligheid aan het ontwikkelen zijn. Vooral als ik voel met mijn ogen dicht. Sinds gisteren hebben we een oefenbank in onze woonkamer staan, zodat we om de beurt alles kunnen herhalen en de techniek ons eigen kunnen maken. Om te beginnen testen we bepaalde gebieden op de aanwezigheid van stress en in een later stadium gaan we die gebieden "releasen". Je staat ervan versteld hoeveel we al weten en kunnen... O ja, de eerste toets had ik 100% goed dus niet slecht ;)

Nog even over de zonsondergangen: die zijn heel speciaal. Iedere avond een verrassing. Laatst stond de hemel in brand, vanavond was het een oranje feestje. Het is wel rond 18.00 uur donker want we gaan richting winter. Zo'n winter zou ik in Nederland ook wel willen (vanmorgen rond 7.00 uur was al tegen 20 graden C). Het voordeel van het donker is dat je de sterren kan lezen. Ik heb een boek geleend van onze bibliotheek en dit gedicht wil ik graag met jullie delen.


Be like the flowing river,
Silent in the night.
Be not afraid of the dark.
If there are stars in the sky, reflect them back.
If there are clouds in the sky,
Remember, clouds, like the river, are water,
So, gladly reflect them too,
In your own tranquil depths.

Manuel Bandeira

Heel fijn weekend alvast en tot de volgende keer.

Veel liefs,

Agata

Eerste toets...

Vanmorgen de eerste test gehad van de osteology. Heb je wel eens gehoord van: xiphoid process, intervertebral foramina of spondylolisthesis? We hebben afgelopen week een aardige hoeveelheid van dat soort woordjes geleerd en in combinatie met Engelse beschrijvingen is dit niet echt "a piece of cake". Sommige mensen waren al dicht bij instorting van de angst en zenuwen, maar uiteindelijk viel de manier van vragen stellen reuze mee. Tenminste dat is mijn indruk. Hopelijk hebben we wel voldoende gehaald. Je moet 70% goed hebben om te slagen. Normaal gesproken hebben we iedere vrijdag een toets zodat we een heerlijk vrij weekend hebben. Alleen deze keer was het op maandag want de eerste week ivm de conferentie en de introducties ed hadden we te weinig tijd om de stof te doorlopen.
We voelen ons nu al aardig thuis in de omgeving. Vanmiddag worden onze fietsen bezorgd. Die huren we voorlopig voor 1 week om te kijken of naar de akademie fietsen een goed idee is of niet.
Zaterdag zijn we naar de markt in Sedgefield geweest. Wat een belevenis! We hebben alleen een klein gedeelte ervan gezien, maar dat was allemaal zo lekker, puur en speciaal, dat we de meeste tijd met kippenvel rond liepen. Je kan er heerlijk gevulde broden kopen, gedroogd vlees van een koe of een wild dier (die heb ik gekocht).Helaas weet ik niet meer welk dier precies dat was. Maar lekker! Ook kazen, noten, kruiden... je kan zo gek niet bedenken. Ik denk dat we er iedere zaterdag te vinden zijn :)
Volgende keer ga ik echt een paar foto's van het huis laten zien.

Veel liefs,

Agata

Dit is de Akademie tijdens de koffiepauze en het uitzicht naar links en rechts vanuit daar. Als je heeel goed kijkt, zie je mij staan onder het afdakje. Ik heb een licht blauwe jack aan en Chantel's rugzakje op mijn rug. Volgende keer laat ik ons huisje zien met die schitterende omgeving. Fijn weekend (eerste vrije weekend hier!) en tot de volgende keer maar weer. Veel liefs, Agata

We zijn er...

Na een lange, vermoeiende toch voorspoedige reis zijn we op donderdag 29-04-2010 net voor het donker aangekomen in Wilderness. Het uitzicht uit ons huisje is een sprookje! Ik ga jullie binnenkort met een paar schitterende foto's verrassen. We kijken op een grassige vallei met hier en daar een paar bomen of hutjes en daarachter zie je prachtige bergen. Als de zon opkomt, is de vallei eerst gevuld in nevelen maar die lossen binnen een paar minuten op. Je moet het zien, woorden schieten te kort...

Ebeth en Dawie (huiseigenaren) zijn schatten van de mensen. Ze hebben ons heel hartelijk ontvangen en willen dat we het echt naar de zin hebben hier. Ze zeiden dat hier de veiligste plek is van Zuid-Afrika. Dat geloof ik ook. Ik ben niet bang en voel mij nu overal op mijn gemak.

Mijn algemene indruk kan je omschrijven als nostalgisch. Alles is een beetje ouderwets (bv je hebt 2 kranen: 1 voor warm en 1 voor koud water), degelijk, schoon en functioneel. Er heerst grote droogte in dit gebied. Na het plassen trekken we niet iedere keer door of alleen heel kort en de afwas hebben we vandaag in het afgiet water van rijst en broccoli gedaan (wel met schoon water afgespoeld :-) Maar de natuur, de ruimte en het licht zijn adembenemend. Ik zou zo hier willen blijven wonen. Het lijkt net een film. Er is overal veel personeel. Bij de kassa in de supermarkt worden je boodschappen ingepakt. Ook op de parkeerplaats is er iemand die jouw boodschappen in de kofferbak gaat zetten.
Het voelt enerzijds comfortabel, maar ook schuldig want je raadt wel welke huidskleur het personeel heeft...

Inmiddels hebben we de BSR conferentie achter de rug. Het was heel spannend en bijzonder met een speciale sfeer die ons op de cursus heeft voorbereid. De eerste 2 schooldagen zijn voorbij gevlogen. Het is een warm bad: iedereen is zichzelf en het is goed. Tijdens de introducties zijn heftige dingen naar buiten gekomen bij een aantal studenten, dat riep veel emoties op. Al die emoties vragen veel energie en maken het heel bijzonder. Vandaag zijn we oa met de anatomielessen begonnen en we hebben de eerste voeloefeningen gedaan. Het is apart om dezelfde punten bij verschillende mensen te ervaren. Geen een mens is hetzelfde.
Hoera! We zijn allemaal uniek. Dit lijkt mij een passende afsluiting voor deze vanavond.

Tot de volgende keer maar weer!

Veel liefs,

Agata