Andy's gastblog

Agata is vandaag met haar laatste afsluitende repetitie bezig, voordat de break van 10 dagen begint. In verband met die drukke werkzaamheden , neem ik even deze blog over om mijn ervaringen met jullie te delen. Veel leesplezier !

Zaterdag 19-6 2010 j.l. was het zover: Ik had het grote voorrecht om richting Zuid-Afrika te gaan en "mijn meissie" eindelijk weer eens in de armen te sluiten. Maar voordat het zover was in George, moest ik eerst nog weg zien te komen uit Brussel. Want wat bleek, mijn reisagent had de ticket van Brussel naar London op naam van een maatschappij geboekt (British Midlands), die sinds december 2009 niet meer op Brussel vliegt en zelfs niet eens meer bstaat. Gelukkig was ik op tijd door mijn ouders afgeleverd en had ik tijd om het World Ticket Center in 020 te bellen. Eerst waren ze verbaasd, maar na wat aandringen was het binnen een uur rond......de e-tickets werden mij overlegd door een BA-agent. De trip kon beginnen.........niet nadat ik toch nog op mijn gemak een stuk van Nederland-Japan heb gezien, inclusief de goal van Sneijder.
Na een uur vliegen was ik in Londen Heathrow en met een shuttle werd ik naar de gate van South African Airlines gebracht. Daar gooide ik aan de balie mijn charmes in de strijd voor meer beenruimte en dat werd keurig geregeld : Ik kon bij de nooddeur zitten de 10 uur van London naar Johannesburg. Dat was mooi, maar 10 uur zitten, liggen, staan etc. blijft een verzoeking.
In Johannesburg moest ik mijn rugzak toch ophalen van de band en daarna door voor een binnenlandse vlucht naar George. Uiteindelijk lukte het mij in te checken naar George, niet nadat ze mij 120 Rand in rekening hadden gebracht voor 4 kilo teveel bagage. (12 Euro dus dat valt alles mee...)
De vlucht naar George (dik 2 uur) was mooi, wat een onherbergzaam landschap buiten de steden....Om 11.30 uur zondagmorgen 20-6 2010 stapte ik van de trap het zonnetje in (20 graden, blauwe lucht) en kon ik richting ontvangsthal voor mijn rugzak. Agata stond al te zwaaien en met brok in de keel moesten we wachten tot de rugzak gepakt kon worden van de band en ik door kon naar de ruimte achter de ramen van de ontvangsthal. Daar vielen we elkaar in de armen, eindelijk weer herenigd........... Op de laatste CD Brussel van De Dijk staat een prachtig nummer met ongeveer de volgende inhoud : "Een man weet niet wat-ie mist als ze er niet is, een man weet pas wat-ie mist als ze er weer is........." Zo ongeveer moet de tekst zijn .....
Hand in hand liepen we naar de wagen, een gehuurde Japanner met gelukkig veel laadruimte. Snel reden we weg van het vliegveld en Agata is al zeer bedreven in het links rijden, zowaar een gekke gewaarwording met het stuur rechts, links schakelen en invoegen en uitvoegen andersom, binnenstebuiten etc.............Dan maar gekeken naar het landschap dat wonderbaarlijk mooi is n het zonnetje en de blauwe lucht. We reden eerst door George en aan de rand kochten we bij een grote Mall gebak en wat versnaperingen voor later. En toen door naar Wilderness naar het Wild-O-Rama, waar de BSR-meiden hun intrek sinds bijna 8 weken hebben genomen. We parkeerden de auto en liepen naar binnen het huis in. Eigenlijk wel gek dat je een huis binnen loopt waar reeds 8 weken historie ligt waar je geen deel van hebt uit mogen maken. Toch een beetje het gevoel een inbreker te zijn in de idylle van anderen. Maar veel tijd voor dergelijke filosofische benaderingen had ik niet, want Suzanne en Danie kwamen mij enthousiast begroeten en dat voelde goed.
We dronken buiten koffie , met een stukje gebak en vanuit het huis is er fenomenaal uitzicht over een vallei, dus dat kreeg ik gratis bij de koffie.......... Na de koffie en na de wetenswaardigheden van de reis verteld te hebben ging ik eerst maar eens douchen, want 24 in vliegtuigen is smerig. Als een ander mens in schone kledij, besloten Agata en ik een wandeling te maken naar zee. De zee is vlakbij en via een lange trap daal je af van de hoge klif naar het strand. Prachtige golven, leeg strand, weinig mensen, prachtige bergen, Kortom , ik begin een beetje te begrijpen waarom de dames dit alles zo bijzonder vinden. Dat kun je met een fotoblog niet overbrengen, dat moet je zien, ruiken , horen en dus ervaren. Na een lange tocht over het strand naar Wilderness, liepen we landinwaarts terug via allerlei vlonders bij een binnenmeer/rivier tot bijna aan ons huis. Inmiddels was de duisternis reeds ingevallen (17.30 uur al...) en liepen we terug naar een restaurant vlakbij de Caltex benzinepomp. Normaal gesproken overdag heb je prachtig uitzicht, helaas is daar s'avonds weinig van te zien. Het eten was lekker overigens, en dus moe en vol terug naar de Wild-O-Rama.

Op maandag 21-6 gingen de dames om 8.30 uur per auto naar de BSR Academie. Ik bleef allen achter, maar had genoeg te doen tot 13.00 uur : Met de huurauto naar de verhuurder in George (lekker zelf links rijden en dat leer je door veel te doen.........) en zelf wat boodschappen doen in de Mall. Om 13.15 uur kwam Agata alleen terug. Ik had een lekkere salade klaarstaan en die hebben we op ons bordes met uitzicht lekker opgepeuzeld, waarna we de door mij gewassen en opgehangen was gingen afhalen van de lijn. Kortom, een middagje rustig aan, met zo nu en dan een beetje studeren en ik heb een flinke tuk gedaan, daar de reis toch zijn spoor heeft achtergelaten. Om 16.30 vertrokken we naar een medestudent in Wilderness. Wij gingen haar ophalen om te gaan dansen (5 Rithmes : zie eerdere mail Agata) omdat het vandaag hier de KORTSTE dag is. Vanuit Wilderness reden we naar Sedgefield waar Gail (oprichtster BSR) bij ons instapte omdat ze ook mee ging naar het dansen in Knysna, een prachtig gelegen stad aan binnenmeren ongeveer 50 km van Wilderness vandaan. (Daar moeten we nog een keer overdag heen, dus....) Onderweg kennis met haar gemaakt en daarna gedanst met nog 28 anderen. Het maakte niet uit wat je deed, als het maar uit jezelf kwam en dat kwam het..................bezweet maar voldaan zetten we ons aan het eten na afloop, dat door iedereen was meegenomen. (Wij hadden pizza's gehaald). Laat waren we terug maandagavond en dan te weten dat dinsdag de afsluitende toets over de Principles van de BSR op het programma stond. De dames gingen nog even wat doornemen en ik kon wat lezen. Toen Suzanne eindelijk richting bed vertrokken was, kon ik eindelijk de slingers ophangen, want dinsdag (gisteren dus) was zij jarig.
Gisterochtend maakte ik een feestelijk ontbijt voordat de dames afreisden naar de Academie. Er werd gezoend, gehugd en op de vroege morgen werd Suzanne werkelijk overstelpt met Skype-verzoeken van de hele familie. Toen de dames na de feestelijke maaltijd waren vertrokken, ben ik voor het eerst een beetje toeristisch gaan rijden richting George. En onderweg had ik dus mijn eerste DOLFIJN-ervaring. Vanaf de toepasselijke Dolphin's Rock , een uitzicht vanaf de rotsen naar en op zee, zag je groepen dolfijnen voorbij zwemmen. Weliswaar ver weg, maar toch, de eerste dolfijnen die ik zie buiten het Dolfinarium te Harderwijk. In de Mall kocht ik nog een kleinigheidje voor Suzanne en daarna moest ik haasten om op tijd thuis te zijn. Want om 13.15 uur zouden we met elkaar uit eten gaan in George bij een te kekke Italiaan. Zo gezegd zo gedaan en fantastisch gegeten aldaar, met op de achtergrond het gejuich der Zuid-Afrikanen die Frankrijk van de mat speelden, maar helaas niet genoeg punten hadden om verder te gaan. O ja, vandaag de kaarten in handen gekregen voor KAMEROEN - NEDERLAND (donderdag) in Kaapstad + vandaag per Internet het bezoek aan ROBBENEILAND vastgelegd (zondag a.s. 11.00 uur).
Na het etentje gisterennog even naar de Mall geweest en daarna naar huis , alwaar ik op de Braai een vreugdevuur heb ontstoken voor Suzanne. De rest van de avond hebben we daar lekker met een glaasje wijn naast gezeten.
En toen was het vandaag, woensdag 23 juni. De dag van de laatste toets voor de dames (anatomie) en de start van de BREAK van 10 dagen. De tassen / koffers zijn gepakt en staan reeds in de auto. Rond 12.30 uur ga ik naar de Academie, waar een lunch wordt aangeboden. Na de lunch rijden Agata en ik naar KAAPSTAD/CAPE TOWN om alvast kwartier te maken in een appartement voor 5 dagen, zodat we Kaapstad op ons gemak kunnen bekijken + morgen naar de wedstrijd in het immense Cape Town Stadium.
Dit betekent voor deze blog zo'n 10 dagen radiostilte. We zullen van ons berichten sturen zo rond de 5e juli a.s. Voor nu Toedeledokie van mij ook namens Agata. BAFANA BAFANA ! Andy.

Beeldverhaal 2

Afgelopen vrijdag ivm de opening van de WK hebben we na schooltijd een potje beachvoetbal gespeeld. Het was zeer intensief, maar erg leuk om te doen. Op het laatst is ons spel onderbroken door een grote groep dolfijnen die lekker aan het surfen waren op de prachtige golfen. Helaas zijn ze niet zichtbaar op de foto's. Een paar van ons hebben hun voorbeeld gevolgd en ook een verfrissende duik genomen in het koele water. Een krampbehandeling.

Een kleine pauze tussendoor kan geen kwaad.

Soms was het een beetje druk in de buurt van de bal...

Het oranje team had het meeste balbezit.

Beeldverhaal

Beste lezers,

Hartelijk dank voor alle bemoedigende reacties. Het doet mij goed, dat jullie mijn schrijven waarderen.
Deze keer wil ik een fotoimpressie geven van de afgelopen week en ook nog een paar foto's publiceren die jullie nog tegoed hadden.

Cango Wildlife Ranch in de buurt van Oudshoorn.
Wat een mooi mondje... En nog een grotere mond. Er is altijd een baas boven baas...

Deze 3 kleine (6 weken oud) cheetahs waren echt om op te vreten.

Bij het klimmen op een boomstam in Buffelsbay is mijn rok finaal gescheurd...

De resultaten van de artclass tentoongesteld op de stoeltjes.

En het creatieve proces zelf. Wat een concentratie ;)

Frustratie en een belangrijke dag

Gisteravond wilde ik vroeg gaan slapen om de nieuwe week goed te beginnen. Eerst even een nieuw stukje op de blog schrijven. En een paar foto's publiceren om een idee van de akademie te geven. Door de snelheid heb ik 2 x dezelfde foto geplaatst dus ben gaan kijken hoe je dat weer moet verwijderen. Je raadt het goed: niet alleen de foto maar ook het hele stukje was in een keer verdwenen :(
Ondertussen was het laat geworden en mijn gevoel kan je het beste als FRUSTRATIE omschrijven. Nu ga ik hetzelfde nog een keer schrijven, maar het wordt natuurlijk toch een nieuw en een ander verhaaltje.
Ik wilde vroeg naar bed omdat er vandaag een belangrijke dag is. Vandaag hebben we voor de eerste keer een release gegeven aan elkaar. Ik was de klant en morgen ga ik mijn partner releasen. We hebben een partner voor ca. 2 weken. Op maandag en donderdag wordt ik gereleased en op dinsdag en vrijdag geef ik releases. We hebben al veel geoefend op allerlei skeletten (zie foto) en op Ewald en Gail omdat zij ons wel goed feedback kunnen geven.
Ons programma zit ontzettend goed in elkaar. Iedere dag hebben we zowel theorie als ook de praktijk zodat er steeds meer stukjes van de puzzel op de juiste plek komen. Na 1 maand kunnen we al de lage rug testen op aanwezigheid van stress en ook releasen. En je krijgt ook het juiste gevoel erbij: je leert de kracht te doseren en het gaat meer en meer in een ritme wat heel prettig is voor de klant. Iedere vrijdag is de toetsdag. Sommige mensen maken daar een groot drama van; Suzanne en ik maken ons daar niet druk om. We doen wat nodig is en dat blijkt ruim voldoende. Tot nu toe heb ik alles 100%. Het wordt nu sport wie het langste het volhoudt :)
Ik weet iig van nog 1 studente die ook alles 100% heeft. Het is mooi meegenomen maar het gaat natuurlijk om het geheel en dat je het naar je zin hebt.
Gisteren was er de artclass op de akademie gegeven door een medestudente. We hebben met veel overgave eraan gewerkt zonder te letten op het resultaat. Het ging erom om plezier te beleven aan de activiteit zelf en om veel te proberen en vooral om niet te oordelen over je eigen werk en ook niet over het werk van een ander. We zijn toch stiekem heel trots op het eindresultaat en willen een mooi plekje vinden in het huis om ons werk op te hangen.
Zaterdag zijn we voor het eerst meer landinwaarts gaan kijken bij de struisvogels van Oudshoorn. Alleen de weg ernaar toe was al heel mooi: prachtige bergen, rode aarde en wat schaarse bomen hier en daar. Op de terugweg zijn we vaak gestopt om een foto te maken want met de ondergaande zon in de rug was het (onvoorstelbaar) maar nog mooier. De foto's helaas kunnen deze schoonheid niet vangen en woorden schieten te kort dus ik zou zeggen kom langs dan begrijp je het pas echt... We zijn na de lunch in Cango Wildlife Ranch geweest waar we rondleiding hebben gekregen langs witte tijgers, leeuwen, krokodillen, maar de allerleukste waren 3 kleine cheetahs. 6 weken oud en zo lief dat ik ze het liefst alle 3 gelijk mee wilde nemen. Ik heb wel met ze gekroeld (tegen extra betaling) en er werden leuke foto's gemaakt (die komen ander keertje wel aan de beurt om gepubliceerd te worden). Kort om weer veel bijzondere indrukken.
Dinsdag hadden we ladies day: met Gail en alle meiden geluncht na schooltijd en naar de bioscoop geweest. Je zou nooit raden naar welke film we hebben gekeken! Sex and the City 2 en het was nog leuk ook. Ik zou zelf nooit deze keuze gemaakt hebben. Nu begrijp ik dat je niet kan oordelen over iets dat je niet hebt gezien.

Nu ga ik echt stoppen voordat het weer 12 uur wordt. Ik voel me moe na de release van vanmorgen en (dit woordje heb ik vandaag echt te veel gebruikt. Sorry daarvoor.) morgen heb ik de eerste surfles dus dat wordt 2 uur in het water soppen.

Tot de volgende keer.

Veel liefs,

Agata

Een van de oefenlokalen. De frikkies oftewel de oefenskeletten