dinsdag 31 augustus 2010
YES!
Lieve lezers,
Heel erg bedankt dat jullie aan mij hebben gedacht afgelopen week tijdens de examens op donderdag en vrijdag. Het heeft geholpen ;)
Ik ben nu in een jubel stemming.
Gisteren hebben we de uitslagen van onze examens terug gekregen. Alles van heel de cursus is bij elkaar opgeteld en uiteindelijk krijg je een soort totale score. Je kan je niet voorstellen, hoe blij ik werd toen ik hoorde, dat ik wel 97% heb gescoord.
Vandaag was de eerste stagedag. Ik had gelijk om 9.00 en 9.30 uur klanten en later om 11.30 uur. Het was ontzettend spannend, maar toen het eenmaal zo ver was, ging het eigenlijk vanzelf.
Wat een opluchting!
Ik weet nog precies dat op 31 augustus 2009 ook al zo een spannende dag was. Ik had toen een sollicitatiegesprek om te worden toegelaten tot de BSR Academy en sprak nagenoeg weinig tot geen Engels. Nu, één jaar later ben ik bijna zo ver en kan mij wel redden in het Engels. Wat een heerlijk gevoel is dat. Het is zo onvoorstelbaar dat er zo veel in 1 jaar kan gebeuren...
Ik mis wel mijn familie en vrienden en besef dat er zonder hun onvoorwaardelijke steun dit nooit mogelijk was geweest.
Zondag is Bonnie 20 jaar geworden. Het was raar om er niet bij te zijn (we hebben wel geskypt, maar dat is op zo een moment echt een gebrekkig middel).
Gelukkig is het nu minder dan 1 maand: op 27 september 2010 ben ik weer terug in Amsterdam. Tot die tijd is er nog genoeg te leren, te doen en te ervaren.
In Nederland wordt er aan alle kanten druk gewerkt om zo veel mogelijk zaken af te ronden zodat ik zsm mijn praktijk kan gaan openen. De BSR-bank is bijna klaar op 2 veren na, de praktijkruimte aan de Walmolen 18 wordt nu van kleur voorzien ook de vloer wordt vernieuwd.
Één dezer dagen gaat Michal beginnen met het bouwen van mijn website die later gekoppeld wordt aan de http://www.bodystressrelease.nl/
Nu nog even over Zuid-Afrika.
Om te vieren dat we klaar waren met examens hebben we afgelopen vrijdag lekker geluncht met heel de klas en natuurlijk Gail en Ewald. Zaterdag en zondag hebben we met Debby (medestudente uit NL) gelopen, gelopen en nog eens gelopen met rugzakken met alles wat je nodig hebt in die 2 dagen. Dat heet hiken. Zaterdag 16 km. We waren er al om ca. 14.00 uur want vroeg vertrokken maar zondag 17 km was toch een beetje aan de lange kant vooral dat we op het laatst nog een verkeerde afslag hebben genomen wat resulteerde in 1 extra km :(
Wel heel erg genoten van de bijzondere uitzichten, ijskoude water in de beekjes waar we tegenwordig toch redelijk makkelijk in gaan zwemmen als het weer het enigszins toelaat. Niet zonder oerwoud geluiden bij het doorkomen...
Zo voor vandaag wil ik het hier bij laten. Later zal ik nog een paar foto's van de hike publiceren.
Nogmaals heel erg bedankt en tot gauw,
Veel liefs,
Agata
Heel erg bedankt dat jullie aan mij hebben gedacht afgelopen week tijdens de examens op donderdag en vrijdag. Het heeft geholpen ;)
Ik ben nu in een jubel stemming.
Gisteren hebben we de uitslagen van onze examens terug gekregen. Alles van heel de cursus is bij elkaar opgeteld en uiteindelijk krijg je een soort totale score. Je kan je niet voorstellen, hoe blij ik werd toen ik hoorde, dat ik wel 97% heb gescoord.
Vandaag was de eerste stagedag. Ik had gelijk om 9.00 en 9.30 uur klanten en later om 11.30 uur. Het was ontzettend spannend, maar toen het eenmaal zo ver was, ging het eigenlijk vanzelf.
Wat een opluchting!
Ik weet nog precies dat op 31 augustus 2009 ook al zo een spannende dag was. Ik had toen een sollicitatiegesprek om te worden toegelaten tot de BSR Academy en sprak nagenoeg weinig tot geen Engels. Nu, één jaar later ben ik bijna zo ver en kan mij wel redden in het Engels. Wat een heerlijk gevoel is dat. Het is zo onvoorstelbaar dat er zo veel in 1 jaar kan gebeuren...
Ik mis wel mijn familie en vrienden en besef dat er zonder hun onvoorwaardelijke steun dit nooit mogelijk was geweest.
Zondag is Bonnie 20 jaar geworden. Het was raar om er niet bij te zijn (we hebben wel geskypt, maar dat is op zo een moment echt een gebrekkig middel).
Gelukkig is het nu minder dan 1 maand: op 27 september 2010 ben ik weer terug in Amsterdam. Tot die tijd is er nog genoeg te leren, te doen en te ervaren.
In Nederland wordt er aan alle kanten druk gewerkt om zo veel mogelijk zaken af te ronden zodat ik zsm mijn praktijk kan gaan openen. De BSR-bank is bijna klaar op 2 veren na, de praktijkruimte aan de Walmolen 18 wordt nu van kleur voorzien ook de vloer wordt vernieuwd.
Één dezer dagen gaat Michal beginnen met het bouwen van mijn website die later gekoppeld wordt aan de http://www.bodystressrelease.nl/
Nu nog even over Zuid-Afrika.
Om te vieren dat we klaar waren met examens hebben we afgelopen vrijdag lekker geluncht met heel de klas en natuurlijk Gail en Ewald. Zaterdag en zondag hebben we met Debby (medestudente uit NL) gelopen, gelopen en nog eens gelopen met rugzakken met alles wat je nodig hebt in die 2 dagen. Dat heet hiken. Zaterdag 16 km. We waren er al om ca. 14.00 uur want vroeg vertrokken maar zondag 17 km was toch een beetje aan de lange kant vooral dat we op het laatst nog een verkeerde afslag hebben genomen wat resulteerde in 1 extra km :(
Wel heel erg genoten van de bijzondere uitzichten, ijskoude water in de beekjes waar we tegenwordig toch redelijk makkelijk in gaan zwemmen als het weer het enigszins toelaat. Niet zonder oerwoud geluiden bij het doorkomen...
Zo voor vandaag wil ik het hier bij laten. Later zal ik nog een paar foto's van de hike publiceren.
Nogmaals heel erg bedankt en tot gauw,
Veel liefs,
Agata
maandag 23 augustus 2010
zondag 22 augustus 2010
Laatste echte schoolweek...
Beste lezers,
Sorry voor eventuele spelfouten. Ik realiseer mij in eens dat ik soms echt het Nederlands met het Engels verwar wat de spelling betreft. Ik besef nu echt dat het Pools mijn moedertaal is en dat alle concepten in deze taal zijn opgeslagen. Als ik een nieuw Engels woord leer, dan weet ik het als eerste in het Pools wat het betekent en dan pas hoe het in het Nederlands is. Best grappig hoe zo iets werkt. Maar dit terzijde.
De komende week staat in het teken van de afsluitende examens: anatomie, theorie en praktijk van de techniek (van alles wat we tot nu toe hebben geleerd) en client management. We gaan nu alleen ochtenden naar de akademie en de middaggen kunnen we mooi gebruiken om te leren of om de praktijk te oefenen. Daarna begint de stageperiode. En dan is het einde echt in zicht.
We proberen de resterende vrije tijd zo goed mogelijk te besteden aan het genieten van de mooie natuur. Dat zullen we het meeste gaan missen in Nederland. Daarom hiken we wat af. Vanmiddag 9 km tocht gedaan in de buurt van Knysna. Prachtige tocht gedeeltelijk langs het ruige strand en dan nog eens langs de kust, maar dan via de bergkam. Ik hoop een paar foto's van de medehikers te krijgen dan hebben jullie meer het idee hoe betoverend de uitzichten hier zijn.
Nu ga ik lekker slapen om goed uitgerust de laatste echte schoolweek te kunnen beginnen.
Willen jullie aan mij denken op donderdag- en vrijdagochtend ivm de examens?
Alvast bedankt en tot de volgende keer maar weer.
Veel liefs,
Agata
Sorry voor eventuele spelfouten. Ik realiseer mij in eens dat ik soms echt het Nederlands met het Engels verwar wat de spelling betreft. Ik besef nu echt dat het Pools mijn moedertaal is en dat alle concepten in deze taal zijn opgeslagen. Als ik een nieuw Engels woord leer, dan weet ik het als eerste in het Pools wat het betekent en dan pas hoe het in het Nederlands is. Best grappig hoe zo iets werkt. Maar dit terzijde.
De komende week staat in het teken van de afsluitende examens: anatomie, theorie en praktijk van de techniek (van alles wat we tot nu toe hebben geleerd) en client management. We gaan nu alleen ochtenden naar de akademie en de middaggen kunnen we mooi gebruiken om te leren of om de praktijk te oefenen. Daarna begint de stageperiode. En dan is het einde echt in zicht.
We proberen de resterende vrije tijd zo goed mogelijk te besteden aan het genieten van de mooie natuur. Dat zullen we het meeste gaan missen in Nederland. Daarom hiken we wat af. Vanmiddag 9 km tocht gedaan in de buurt van Knysna. Prachtige tocht gedeeltelijk langs het ruige strand en dan nog eens langs de kust, maar dan via de bergkam. Ik hoop een paar foto's van de medehikers te krijgen dan hebben jullie meer het idee hoe betoverend de uitzichten hier zijn.
Nu ga ik lekker slapen om goed uitgerust de laatste echte schoolweek te kunnen beginnen.
Willen jullie aan mij denken op donderdag- en vrijdagochtend ivm de examens?
Alvast bedankt en tot de volgende keer maar weer.
Veel liefs,
Agata
maandag 16 augustus 2010
Laatste loodjes...
Het is alweer bijna 1 week geleden dat Andy het land heeft verlaten. Het afscheid nemen is altijd pijnlijk, maar in dit geval is het nu echt aftellen geblazen. Het liefst was ik samen met hem het vliegtuig ingestapt want hoe mooi het land ook is, hoe vriendelijk de mensen en hoe bijzonder de zonsop- en ondergangen, uiteindelijk wil je toch maar 1 ding: TERUG NAAR HUIS.
Gelukkig gaat het studeren natuurlijk gewoon door. En je weet, dat je er bijna klaar voor bent om straks met je eerste klanten aan het werk te gaan gedurende de stageperiode in september en later in je eigen praktijk. We zijn bijna klaar met de anatomielessen en ook wat de praktijk betreft, kunnen we niet alleen de lage en de midden rug releasen maar ook de nek (heel vaak hebben de mensen last van de stress aan de voorkant van de nek door whiplash of werken in een verkeerde houding), hoofd en het gezicht. Je kan je niet voorstellen waar je allemaal stress kan hebben in je lichaam=overal kan er spanning worden vastgezet wat de efficiency van het lichaam niet ten goede komt. Vasthouden van die spanning kost heel wat energie. Je voelt je moe en denkt: ik heb toch niets gedaan? Uiteindelijk wordt je veel meer vatbaar voor allerlei infecties en andere kwaaltjes en je kan niet echt meer van het leven genieten. Dan is het goed om te bedenken dat Body Stress Release je lichaam kan ondersteunen om weer optimaal te kunnen functioneren en het hoofd te kunnen bieden aan de dagelijkse uitdagingen.
Jullie begrijpen dat ik nog uren over BSR kan uitweiden. Waar het hart van vol is...
In de weekenden hebben we samen met Andy veel leuke dingen gedaan. Ik zou straks nog een paar foto's publiceren van ons laatste weekendje samen.
Voor vanavond ga ik nu ermee stoppen. Ik ga proberen jullie eens per week op de hoogte te houden van het leven in Widerness e.o.
Veel liefs,
Agata
Gelukkig gaat het studeren natuurlijk gewoon door. En je weet, dat je er bijna klaar voor bent om straks met je eerste klanten aan het werk te gaan gedurende de stageperiode in september en later in je eigen praktijk. We zijn bijna klaar met de anatomielessen en ook wat de praktijk betreft, kunnen we niet alleen de lage en de midden rug releasen maar ook de nek (heel vaak hebben de mensen last van de stress aan de voorkant van de nek door whiplash of werken in een verkeerde houding), hoofd en het gezicht. Je kan je niet voorstellen waar je allemaal stress kan hebben in je lichaam=overal kan er spanning worden vastgezet wat de efficiency van het lichaam niet ten goede komt. Vasthouden van die spanning kost heel wat energie. Je voelt je moe en denkt: ik heb toch niets gedaan? Uiteindelijk wordt je veel meer vatbaar voor allerlei infecties en andere kwaaltjes en je kan niet echt meer van het leven genieten. Dan is het goed om te bedenken dat Body Stress Release je lichaam kan ondersteunen om weer optimaal te kunnen functioneren en het hoofd te kunnen bieden aan de dagelijkse uitdagingen.
Jullie begrijpen dat ik nog uren over BSR kan uitweiden. Waar het hart van vol is...
In de weekenden hebben we samen met Andy veel leuke dingen gedaan. Ik zou straks nog een paar foto's publiceren van ons laatste weekendje samen.
Voor vanavond ga ik nu ermee stoppen. Ik ga proberen jullie eens per week op de hoogte te houden van het leven in Widerness e.o.
Veel liefs,
Agata
donderdag 5 augustus 2010
Andy's 4e (en laatste) gastblog
Wat vliegt de tijd en over vliegen gesproken : Dinsdag a.s. zeg ik Agata en Zuid-Afrika weer gedag, zodat ik woensdag de 11e hopelijk gezond en wel aankom in Brussel.
Ik moet nu nog niet aan het afscheid denken, dus daarom maar snel naar het volschrijven van deze blog.
Dit keer iets over het andere Zuid-Afrika...............
Als Agata naar school is heb ik de gehele dag om zelf dingen te doen. Dus dan stap je in je auto en rijdt ergens heen. Zo ook op een dag, dat ik richting Karatara wilde rijden, in eerste instantie om een stukje van de 7 passen te rijden. Onderweg pikte ik een paar lifters op en met een beetje kletsen ontstaan soms onverwachte dingen. Zo sprak ik een jonge jongen die in Karatara moest zijn bij Tsiba, een school voor kansloze jongeren. Hij nam mij mee om de school te laten zien. Uit de gehele omgeving komen zwarte jongeren hier naartoe (ook uit Kameroen, Namibie etc.) om een vak te leren bv. hij start je een winkel, een kapperszaak, een stomerette etc. Op de school krijg je in 2 jaar alles om het diploma te halen tegen gereduceerd tarief. Hiervoor moeten ze wel intern op de school. Men doet alles zelf : Brood bakken, eigen tuin en een eigen kok. Tsiba heet de organisatie, dus voor wie interesse heeft kan googelen op deze naam.
Daarna reed ik door de 7 passen en kwam in Rhenendaal, waar ik een rastaman zag lopen die ook wilde liften. Hij had zijn holy grass in zijn mondhoek hangen, dus nadat hij dat uitgemaakt had mocht hij instappen. Hij heette Peter en woont in Constancia (Town Ship van Knysna) en wel rond Juda Square, waar de grootste rastagemeenschap van Zuid-Afrika woont. Ik vroeg of hij mij de township kon laten zien en dat deed hij. Wat een ervaring : tienduizenden die leven in kleine hutten van beton, hout, dakplaten of alleen maar plastic zakken. Ik mocht overal foto's maken, geen geweld maar aardige mensen die helemaal niet zielig bleken, maar het juist tof vonden dat ik hen wilde ontmoeten. Helemaal leuk werd het op Juda Square. Met Peter bezocht ik thuis een vriend van hem en ja dat is andere koek als Holland of de Garden Route hier in ZA. Allemaal rasta's bij elkaar, dus dreads all over, de huizen beschilderd met manshoge schilderingen van Haile Selassie of Bob Marley en natuurlijk de reggae uit de boxen......
Kortom, een geweldige ervaring en wat een verschil met het leven 2 kilometer verderop......
In Mosselbaai bezocht ik onder begeleiding van een gids ook enkele Townships. En het leuke was dat we ook bij mensen op bezoek gingen : Aron Barugh (Israelier die een koffie-branderij is begonnen), Patrick Saaijman (Schoenreparateur) die in de township zijn winkel begon, ondanks dat hij in een rolstoel zit. (Hij traint voor Paralympics in London 2012), Patrick Hobo (voorheen spelersmakelaar voor voetballers in Engeland) is nu een pub begonnen van waaruit tijdens het WK de BBC haar uitzendingen had, en Hein Monroe (Oestersteker) die dus wilde oesters van grote diepte haalt. Door deze bezoeken ontdek je dat er armoe en verpaupering is, maar ook een enorme drive om er iets van te maken in het leven ...................
Na deze indrukwekkende bezoeken, nog maar weer even een opsomming van wat we samen gedaan hebben of ik alleen of met anderen samen :
- Van Wilderness naar Victoriabaai over het spoor gelopen . In 2006 heeft een storm het spoor van Knysna naar George vernield. De stoomtrein rijdt helaas sinsdien niet meer, maar het spoor is er nog wel, zodat we samen over het spoor en over bruggen een schitterende wandeltocht maakten.
- Zelf de Big Tree bekeken (zie eerdere blog van Agata) en apen en vogels gespot.
- Met z'n 7-en gesurfd in Buffelsbaai
- De zonsopgang vanuit ons bed is nog steeds fantastisch en iedere dag weer anders...
- Met de man en kinderen van Suzanne (collega Agata) een struisvogelfarm + Cango Wildlife Ranch bezocht waar Agata eerder de foto's met de cheeta's vandaar stuurde,
- In Karatara naast de school ook een bejaardenhuis gezien, waarnaast de mensen zaten te dominoen met grote houten blokken.
- de zaterdagmarkt in Sedgefield wederom bezocht om goed brood en lekkere kaas te scoren.
- Lunch gehad in Mosselbaai, een grotere stad zo'n 50 km van George af. Hier is ooit Bartolomeas Diaz voor het eerst aan land gekomen. Ik heb het museum bezocht met daarin de replica van zijn schip uit 1455 + de Postboom (boom waarin zielieden toen in hun laars een boodschap deden, die ophingen aan die boom, zodat anderen berichten van hen konden lezen.)
- Met z'n 7-en een tweedaagse hike gedaan in het Outaniqua-gebergte. Dat is dus 2 dagen lopen met volle bepakking (dag 1 17 km + dag 2 13 km) en overnachten in primitieve hutten. Geweldige tocht over bergen, door dalen, bossen, oerwouden etc. etc. We waren wel kapot, maar wel iets om te blijven herinneren.
- Volleyballen met de Academie en daarna braaien + zwemmen in ijskoud meer.
- Gisteren via Oudtshoorn zelf de Swartbergpas gedaan en daarna terug via Meiringspoort, De Rust naar Oudtshoorn. Schitterende bergtocht over Tartroads en asfalt. Hierbij valt de Ardeche en Gerge du Tarn in het niet......
En toen zat ik hier in het Internetcafe dit alles naar jullie te mailen. Morgen (vrijdag) mag Agata iets eerder weg van de Academie, want ons laatste weekend gaat beginnen. Om 10.30 rijden we weg van de Academie en gaan voorbij Port Elisabeth naar Colchester, alwaar we in een luxe lodge gaan slapen. Zaterdag gaan we eerst nog canoeen en daarna naar onze lodge in de Kariega Game , een privaat wildpark waar we de big 5 hopelijk gaan aanschouwen. Kortom, we laten 'm in dit laatste weekend even flink uit de broek hangen, zullen we maar zeggen....................
Tot zover mijn laatste blog. Ik hoop dat jullie ervan genoten hebben en geef graag het stokje weer over aan Agata die bijna het eind in zicht heeft. (hoewel 7/8 weken nog).
Groeten van Andy en tot ziens in Holland !
Andy.
Ik moet nu nog niet aan het afscheid denken, dus daarom maar snel naar het volschrijven van deze blog.
Dit keer iets over het andere Zuid-Afrika...............
Als Agata naar school is heb ik de gehele dag om zelf dingen te doen. Dus dan stap je in je auto en rijdt ergens heen. Zo ook op een dag, dat ik richting Karatara wilde rijden, in eerste instantie om een stukje van de 7 passen te rijden. Onderweg pikte ik een paar lifters op en met een beetje kletsen ontstaan soms onverwachte dingen. Zo sprak ik een jonge jongen die in Karatara moest zijn bij Tsiba, een school voor kansloze jongeren. Hij nam mij mee om de school te laten zien. Uit de gehele omgeving komen zwarte jongeren hier naartoe (ook uit Kameroen, Namibie etc.) om een vak te leren bv. hij start je een winkel, een kapperszaak, een stomerette etc. Op de school krijg je in 2 jaar alles om het diploma te halen tegen gereduceerd tarief. Hiervoor moeten ze wel intern op de school. Men doet alles zelf : Brood bakken, eigen tuin en een eigen kok. Tsiba heet de organisatie, dus voor wie interesse heeft kan googelen op deze naam.
Daarna reed ik door de 7 passen en kwam in Rhenendaal, waar ik een rastaman zag lopen die ook wilde liften. Hij had zijn holy grass in zijn mondhoek hangen, dus nadat hij dat uitgemaakt had mocht hij instappen. Hij heette Peter en woont in Constancia (Town Ship van Knysna) en wel rond Juda Square, waar de grootste rastagemeenschap van Zuid-Afrika woont. Ik vroeg of hij mij de township kon laten zien en dat deed hij. Wat een ervaring : tienduizenden die leven in kleine hutten van beton, hout, dakplaten of alleen maar plastic zakken. Ik mocht overal foto's maken, geen geweld maar aardige mensen die helemaal niet zielig bleken, maar het juist tof vonden dat ik hen wilde ontmoeten. Helemaal leuk werd het op Juda Square. Met Peter bezocht ik thuis een vriend van hem en ja dat is andere koek als Holland of de Garden Route hier in ZA. Allemaal rasta's bij elkaar, dus dreads all over, de huizen beschilderd met manshoge schilderingen van Haile Selassie of Bob Marley en natuurlijk de reggae uit de boxen......
Kortom, een geweldige ervaring en wat een verschil met het leven 2 kilometer verderop......
In Mosselbaai bezocht ik onder begeleiding van een gids ook enkele Townships. En het leuke was dat we ook bij mensen op bezoek gingen : Aron Barugh (Israelier die een koffie-branderij is begonnen), Patrick Saaijman (Schoenreparateur) die in de township zijn winkel begon, ondanks dat hij in een rolstoel zit. (Hij traint voor Paralympics in London 2012), Patrick Hobo (voorheen spelersmakelaar voor voetballers in Engeland) is nu een pub begonnen van waaruit tijdens het WK de BBC haar uitzendingen had, en Hein Monroe (Oestersteker) die dus wilde oesters van grote diepte haalt. Door deze bezoeken ontdek je dat er armoe en verpaupering is, maar ook een enorme drive om er iets van te maken in het leven ...................
Na deze indrukwekkende bezoeken, nog maar weer even een opsomming van wat we samen gedaan hebben of ik alleen of met anderen samen :
- Van Wilderness naar Victoriabaai over het spoor gelopen . In 2006 heeft een storm het spoor van Knysna naar George vernield. De stoomtrein rijdt helaas sinsdien niet meer, maar het spoor is er nog wel, zodat we samen over het spoor en over bruggen een schitterende wandeltocht maakten.
- Zelf de Big Tree bekeken (zie eerdere blog van Agata) en apen en vogels gespot.
- Met z'n 7-en gesurfd in Buffelsbaai
- De zonsopgang vanuit ons bed is nog steeds fantastisch en iedere dag weer anders...
- Met de man en kinderen van Suzanne (collega Agata) een struisvogelfarm + Cango Wildlife Ranch bezocht waar Agata eerder de foto's met de cheeta's vandaar stuurde,
- In Karatara naast de school ook een bejaardenhuis gezien, waarnaast de mensen zaten te dominoen met grote houten blokken.
- de zaterdagmarkt in Sedgefield wederom bezocht om goed brood en lekkere kaas te scoren.
- Lunch gehad in Mosselbaai, een grotere stad zo'n 50 km van George af. Hier is ooit Bartolomeas Diaz voor het eerst aan land gekomen. Ik heb het museum bezocht met daarin de replica van zijn schip uit 1455 + de Postboom (boom waarin zielieden toen in hun laars een boodschap deden, die ophingen aan die boom, zodat anderen berichten van hen konden lezen.)
- Met z'n 7-en een tweedaagse hike gedaan in het Outaniqua-gebergte. Dat is dus 2 dagen lopen met volle bepakking (dag 1 17 km + dag 2 13 km) en overnachten in primitieve hutten. Geweldige tocht over bergen, door dalen, bossen, oerwouden etc. etc. We waren wel kapot, maar wel iets om te blijven herinneren.
- Volleyballen met de Academie en daarna braaien + zwemmen in ijskoud meer.
- Gisteren via Oudtshoorn zelf de Swartbergpas gedaan en daarna terug via Meiringspoort, De Rust naar Oudtshoorn. Schitterende bergtocht over Tartroads en asfalt. Hierbij valt de Ardeche en Gerge du Tarn in het niet......
En toen zat ik hier in het Internetcafe dit alles naar jullie te mailen. Morgen (vrijdag) mag Agata iets eerder weg van de Academie, want ons laatste weekend gaat beginnen. Om 10.30 rijden we weg van de Academie en gaan voorbij Port Elisabeth naar Colchester, alwaar we in een luxe lodge gaan slapen. Zaterdag gaan we eerst nog canoeen en daarna naar onze lodge in de Kariega Game , een privaat wildpark waar we de big 5 hopelijk gaan aanschouwen. Kortom, we laten 'm in dit laatste weekend even flink uit de broek hangen, zullen we maar zeggen....................
Tot zover mijn laatste blog. Ik hoop dat jullie ervan genoten hebben en geef graag het stokje weer over aan Agata die bijna het eind in zicht heeft. (hoewel 7/8 weken nog).
Groeten van Andy en tot ziens in Holland !
Andy.
Abonneren op:
Posts (Atom)
