Laatste loodjes...

Het is alweer bijna 1 week geleden dat Andy het land heeft verlaten. Het afscheid nemen is altijd pijnlijk, maar in dit geval is het nu echt aftellen geblazen. Het liefst was ik samen met hem het vliegtuig ingestapt want hoe mooi het land ook is, hoe vriendelijk de mensen en hoe bijzonder de zonsop- en ondergangen, uiteindelijk wil je toch maar 1 ding: TERUG NAAR HUIS.
Gelukkig gaat het studeren natuurlijk gewoon door. En je weet, dat je er bijna klaar voor bent om straks met je eerste klanten aan het werk te gaan gedurende de stageperiode in september en later in je eigen praktijk. We zijn bijna klaar met de anatomielessen en ook wat de praktijk betreft, kunnen we niet alleen de lage en de midden rug releasen maar ook de nek (heel vaak hebben de mensen last van de stress aan de voorkant van de nek door whiplash of werken in een verkeerde houding), hoofd en het gezicht. Je kan je niet voorstellen waar je allemaal stress kan hebben in je lichaam=overal kan er spanning worden vastgezet wat de efficiency van het lichaam niet ten goede komt. Vasthouden van die spanning kost heel wat energie. Je voelt je moe en denkt: ik heb toch niets gedaan? Uiteindelijk wordt je veel meer vatbaar voor allerlei infecties en andere kwaaltjes en je kan niet echt meer van het leven genieten. Dan is het goed om te bedenken dat Body Stress Release je lichaam kan ondersteunen om weer optimaal te kunnen functioneren en het hoofd te kunnen bieden aan de dagelijkse uitdagingen.
Jullie begrijpen dat ik nog uren over BSR kan uitweiden. Waar het hart van vol is...
In de weekenden hebben we samen met Andy veel leuke dingen gedaan. Ik zou straks nog een paar foto's publiceren van ons laatste weekendje samen.
Voor vanavond ga ik nu ermee stoppen. Ik ga proberen jullie eens per week op de hoogte te houden van het leven in Widerness e.o.

Veel liefs,

Agata