Andy's 4e (en laatste) gastblog

Wat vliegt de tijd en over vliegen gesproken : Dinsdag a.s. zeg ik Agata en Zuid-Afrika weer gedag, zodat ik woensdag de 11e hopelijk gezond en wel aankom in Brussel.
Ik moet nu nog niet aan het afscheid denken, dus daarom maar snel naar het volschrijven van deze blog.

Dit keer iets over het andere Zuid-Afrika...............
Als Agata naar school is heb ik de gehele dag om zelf dingen te doen. Dus dan stap je in je auto en rijdt ergens heen. Zo ook op een dag, dat ik richting Karatara wilde rijden, in eerste instantie om een stukje van de 7 passen te rijden. Onderweg pikte ik een paar lifters op en met een beetje kletsen ontstaan soms onverwachte dingen. Zo sprak ik een jonge jongen die in Karatara moest zijn bij Tsiba, een school voor kansloze jongeren. Hij nam mij mee om de school te laten zien. Uit de gehele omgeving komen zwarte jongeren hier naartoe (ook uit Kameroen, Namibie etc.) om een vak te leren bv. hij start je een winkel, een kapperszaak, een stomerette etc. Op de school krijg je in 2 jaar alles om het diploma te halen tegen gereduceerd tarief. Hiervoor moeten ze wel intern op de school. Men doet alles zelf : Brood bakken, eigen tuin en een eigen kok. Tsiba heet de organisatie, dus voor wie interesse heeft kan googelen op deze naam.
Daarna reed ik door de 7 passen en kwam in Rhenendaal, waar ik een rastaman zag lopen die ook wilde liften. Hij had zijn holy grass in zijn mondhoek hangen, dus nadat hij dat uitgemaakt had mocht hij instappen. Hij heette Peter en woont in Constancia (Town Ship van Knysna) en wel rond Juda Square, waar de grootste rastagemeenschap van Zuid-Afrika woont. Ik vroeg of hij mij de township kon laten zien en dat deed hij. Wat een ervaring : tienduizenden die leven in kleine hutten van beton, hout, dakplaten of alleen maar plastic zakken. Ik mocht overal foto's maken, geen geweld maar aardige mensen die helemaal niet zielig bleken, maar het juist tof vonden dat ik hen wilde ontmoeten. Helemaal leuk werd het op Juda Square. Met Peter bezocht ik thuis een vriend van hem en ja dat is andere koek als Holland of de Garden Route hier in ZA. Allemaal rasta's bij elkaar, dus dreads all over, de huizen beschilderd met manshoge schilderingen van Haile Selassie of Bob Marley en natuurlijk de reggae uit de boxen......
Kortom, een geweldige ervaring en wat een verschil met het leven 2 kilometer verderop......

In Mosselbaai bezocht ik onder begeleiding van een gids ook enkele Townships. En het leuke was dat we ook bij mensen op bezoek gingen : Aron Barugh (Israelier die een koffie-branderij is begonnen), Patrick Saaijman (Schoenreparateur) die in de township zijn winkel begon, ondanks dat hij in een rolstoel zit. (Hij traint voor Paralympics in London 2012), Patrick Hobo (voorheen spelersmakelaar voor voetballers in Engeland) is nu een pub begonnen van waaruit tijdens het WK de BBC haar uitzendingen had, en Hein Monroe (Oestersteker) die dus wilde oesters van grote diepte haalt. Door deze bezoeken ontdek je dat er armoe en verpaupering is, maar ook een enorme drive om er iets van te maken in het leven ...................

Na deze indrukwekkende bezoeken, nog maar weer even een opsomming van wat we samen gedaan hebben of ik alleen of met anderen samen :

- Van Wilderness naar Victoriabaai over het spoor gelopen . In 2006 heeft een storm het spoor van Knysna naar George vernield. De stoomtrein rijdt helaas sinsdien niet meer, maar het spoor is er nog wel, zodat we samen over het spoor en over bruggen een schitterende wandeltocht maakten.
- Zelf de Big Tree bekeken (zie eerdere blog van Agata) en apen en vogels gespot.
- Met z'n 7-en gesurfd in Buffelsbaai
- De zonsopgang vanuit ons bed is nog steeds fantastisch en iedere dag weer anders...
- Met de man en kinderen van Suzanne (collega Agata) een struisvogelfarm + Cango Wildlife Ranch bezocht waar Agata eerder de foto's met de cheeta's vandaar stuurde,
- In Karatara naast de school ook een bejaardenhuis gezien, waarnaast de mensen zaten te dominoen met grote houten blokken.
- de zaterdagmarkt in Sedgefield wederom bezocht om goed brood en lekkere kaas te scoren.
- Lunch gehad in Mosselbaai, een grotere stad zo'n 50 km van George af. Hier is ooit Bartolomeas Diaz voor het eerst aan land gekomen. Ik heb het museum bezocht met daarin de replica van zijn schip uit 1455 + de Postboom (boom waarin zielieden toen in hun laars een boodschap deden, die ophingen aan die boom, zodat anderen berichten van hen konden lezen.)
- Met z'n 7-en een tweedaagse hike gedaan in het Outaniqua-gebergte. Dat is dus 2 dagen lopen met volle bepakking (dag 1 17 km + dag 2 13 km) en overnachten in primitieve hutten. Geweldige tocht over bergen, door dalen, bossen, oerwouden etc. etc. We waren wel kapot, maar wel iets om te blijven herinneren.
- Volleyballen met de Academie en daarna braaien + zwemmen in ijskoud meer.
- Gisteren via Oudtshoorn zelf de Swartbergpas gedaan en daarna terug via Meiringspoort, De Rust naar Oudtshoorn. Schitterende bergtocht over Tartroads en asfalt. Hierbij valt de Ardeche en Gerge du Tarn in het niet......

En toen zat ik hier in het Internetcafe dit alles naar jullie te mailen. Morgen (vrijdag) mag Agata iets eerder weg van de Academie, want ons laatste weekend gaat beginnen. Om 10.30 rijden we weg van de Academie en gaan voorbij Port Elisabeth naar Colchester, alwaar we in een luxe lodge gaan slapen. Zaterdag gaan we eerst nog canoeen en daarna naar onze lodge in de Kariega Game , een privaat wildpark waar we de big 5 hopelijk gaan aanschouwen. Kortom, we laten 'm in dit laatste weekend even flink uit de broek hangen, zullen we maar zeggen....................

Tot zover mijn laatste blog. Ik hoop dat jullie ervan genoten hebben en geef graag het stokje weer over aan Agata die bijna het eind in zicht heeft. (hoewel 7/8 weken nog).

Groeten van Andy en tot ziens in Holland !

Andy.